هيچ دشمني براي بشريت خطرناك‌تر از تعصبات ديني-مذهبي نيست. تعصب از هر نوعي به قول سعدي چشم عقلت ببندد و دانش و هوش.

بين دو جبهه متعصب هيچ تفاوت بنيادي وجود ندارد. هريك خود را بر صراط مستقيم مي‌داند و ديگري را بر طريق كفر و به همين دليل ساده هر دو در گمراهي‌اند. اگر استدلال‌هاي يك جبهه متعصب درست بود مورد پذيرش همه انسانها قرار مي‌گرفت.

متعصبان مذهبي خطرناك‌ترين انسان‌ها هستند چون آرمان‌هاي بلندتري دارند و براي رسيدن به آن از هيچ كاري فروگذار نيستند تا جايي‌كه دروغ، مردم‌فريبي و حتي كشتن مخالفان براي اينان تقدس مي‌يابد. قدرت در دست آنان تيغ است در دست زنگي مست.

يك متعصب مذهبي پاسخ درستي براي اين سوال ساده ندارد كه چه تفاوتي وجود دارد بين او كه خود را به يقين در راه حق مي‌داند و بن‌لادن! كه او نيز خود را به يقين در راه حق مي‌داند.

اهميت تعصبات ذهني از هر نوع آن تا بدان جاست كه در بحث عرفان اولين قدم راه دست برداشتن از اعتقادات ذهني و تعصب‌آميز است. موسوي تهران درگيري تيراندازي راهپيمايي كشته اخبار انتخابات

جزاي آنكه نگفتيم شكر روز وصال           شب فراق نخفتيم لاجرم ز خيال

دگر به گوش فراموش‌عهد سنگين‌دل      پيام ما كه رساند مگر نسيم شمال

جماعتي كه نظر را حرام مي‌گويند         نظر حرام بكردند و خون خلق حلال

به ناله كار ميسر نمي‌شود سعدي        وليك ناله بيچارگان خوش است بنال

كفش‌هايم كو

بايد امشب بروم

اهل اين خاك و هوا نيست دلم

نمي‌دانم كه مرا وز چه مرا از سر ديوار درختان «مباد» به فراسوي خرابات «زمان» درافكند كه چو چشم مي‌گشايم به جز از «خود» اثري هيچ دگر از همه آن باغ جدا كاشته از شهر از آن روح رها ساخته از چرخ نيابم.

بايد اينك بروم تا به آن وسعت سبزي برسم كه مرا در گذرش خاطري از «كفش» نبود

بايد اما بگذرم از خس و خار

كفش‌هايم كو

اين شعر ايهامي بود بر شرايط امروز سياسي-اجتماعي و دروني زندگي من با الهام از شعر همشهري شوريده‌ام سهراب.

كفش در فضاي استرال و خواب‌ها نماد آمادگي براي طي مسير است.

طرفداران پروپاقرص جمهوري اسلامي و مخالفان پروپاقرص جمهوري اسلامي در انتخابات رياست جمهوري دارن به يك نفر رأي ميدن (صرف‌نظر از گروهي كه بدون آگاهي اين كارو مي‌كنن).

اينم يكي ديگه از تناقضات موجود در جوامعيه كه تعصبات ذهني جاي شناخت واقعي را گرفته.

ميزان تعصبات ديني-مذهبي و اعتقادات صرفا ذهني رابطه مستقيم با كمبودها و مشكلات رواني فرد دارد.

بلسبوب یه جایی میگه که قبل از مسیر، من هم لحظات عمیقی از روحانیت را تجربه می کردم ولی بعدا فهمیدم که اینا واقعی نبودند! و تآکید میکنه که روحانیت واقعی (و نه پروجکشن های ناخودآگاه) را بدون حذف ایگوها و... نمیشه درک کرد.

وقتی قراره موجودی هم در برنامه طبیعت باشه و هم بتونه نباشه، الگوی «جهل مرکب» که خیلی هم بی انصافانه به نظر میاد از شاهکارهای استادان لژ سفید به شمار می آد.

بیا که قصر امل سخت سست بنیادست بیار باده که بنیاد عمـر بر باد است

غـــلام هــمــت آنم که زیر چـــرخ کبـــود ز هرچه رنگ تعلق پذیرد آزاد است